Αρμενική γενοκτονία: και πάλι στο προσκήνιο μετά από 96 χρόνια


Αρμενική γενοκτονία: και πάλι στο προσκήνιο μετά από 96 χρόνια

Οι διεθνείς εξελίξεις τρέχουν καθημερινά, κάθε ώρα, κάθε λεπτό και οι άνθρωποι κυριολεκτικά τρέχουν να τις προλάβουν. Το πεδίο δράσης της πολιτικής εξελίσσεται, αλλάζει συνεχώς δημιουργώντας ένα κυκεώνα. Υπάρχουν όμως μερικοί δρώντες που προτιμούν να στραφούν στο παρελθόν προκειμένου να διαμορφώσουν το μέλλον που επιθυμούν.

Ενώ λοιπόν αυτή τη στιγμή συμβαίνουν τόσα πολλά στον κόσμο όπως η οικονομική κρίση που ταλανίζει οικονομίες, οι εξελίξεις στην Συρία, τα δέκα χρόνια από την αμερικάνικη εισβολή στο Αφγανιστάν κ.α. εγώ θέλησα να εστιάσω σε μια συγκεκριμένη εξέλιξη που έλαβε μέρος στο εσωτερικό της Αρμενίας με πρωταγωνιστές εκτός από την ίδια, την Γαλλία και την Τουρκία. Έχουμε λοιπόν: από την μία πλευρά την Γαλλία, από την άλλη την Τουρκία και στην μέση την Αρμενία.

Η Γαλλία αποφάσισε να φέρει ξανά στην επιφάνεια την μαύρη σελίδα της γενοκτονίας των Αρμενίων από την τούρκικη κυβέρνηση το 1915. Στην επίσκεψη που πραγματοποίησε ο γάλλος πρόεδρος στο Ερεβάν της Αρμενίας δήλωσε ξεκάθαρα ότι αν η Τουρκία δεν αναγνωρίσει επίσημα την γενοκτονία χιλιάδων Αρμενίων από την κυβέρνηση της , η πόρτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα κλείσει αυτή τη φορά από το χέρι της Γαλλίας.

Για ποιο λόγο όμως η Γαλλία θέλησε να εστιάσει την πολίτική της έναντι της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ στο ζήτημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων; (Ένα ζήτημα που στην Ελλάδα έχει επισκιαστεί από την γενοκτονία των Ποντίων και αναφορά του στα σχολικά βιβλία υπάρχει μόνο στην ιστορία κατεύθυνσης της Γ λυκείου).

Η απάντηση δίνεται από την πολιτική του ίδιου του Σαρκοζί, ο οποίος έχει πάνω από 500.000 αρμένιους υποστηριχτές στην Γαλλία και ο οποίος θέλησε να περάσει νόμο που όριζε την μη αποδοχή της αρμένικης γενοκτονίας ως ποινικό αδίκημα, αλλά δεν τα κατάφερε. Την ίδια στιγμή η Γαλλία έχει εκφράσει τη επιθυμία της να συνεργαστεί με την Αρμενία στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας.

Όλα τα παραπάνω δίνουν το υπόβαθρο στην τουρκική κυβέρνηση να δηλώσουν, δια στόματος Νταβούτογλου, ότι η Τουρκία δεν χρειάζεται «μαθήματα ιστορίας» από την Γαλλία με το αποικιοκρατικό παρελθόν που διαθέτει και τον γάλλο πρόεδρο που νοιάζεται μόνο για την διατήρηση των αρμενίων της Γαλλίας στην εκλογική του βάση για τις επερχόμενες εκλογές.

Η Αρμενία δεν φαίνεται ακόμα πρόθυμη να εκφράσει την θέση της επίσημα αλλά σε ανεπίσημο στάδιο φαίνεται να συντάσσεται στο πλευρό της Γαλλίας ( τι ποιο λογικό;) και να ελπίζει σε μια δικαίωση του παρελθόντος της αλλά και του μέλλοντός της, απέναντι στο ισχυρό κράτος της Τουρκίας.

Η έκβαση της υπόθεσης θα δείξει αν τελικά η Αρμένιοι του 1915 υπήρξαν μόνο «θύματα της ιστορίας» ή και «βορά» της πολιτικής σκοπιμότητας κρατών.

Ελισάβετ Σπιταδάκη

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s